ตอนที่ 228 อาคารสูงตระหง่านผุดขึ้นกลางทุ่งร้าง

ตอนที่ 228 อาคารสูงตระหง่านผุดขึ้นกลางทุ่งร้าง

ลมเหนืออันหนาวเหน็บพัดผ่านทุ่งร้างหลายหมื่นหมู่ ต้นหญ้าแห้งเหี่ยวสีเหลืองพลิ้วไหวตามแรงลม

ซูเหมียนเยวี่ยชี้ไปยังเขตกันชนทางทหารอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตเบื้องหน้า น้ำเสียงเย็นเยียบแต่แฝงไว้ด้วยความแน่วแน่ “เป่ยเฉิน ฉันจะสร้างเมืองขึ้นมาที่นี่”

ลู่เป่ยเฉินสวมเครื่องแบบทหารสง่างาม อินทรธนูส่องประกายระยิบระยับใต้แสงเย็นเยียบ เขามองตามนิ้วมือของภรรยาไป แววตาฉายประกายยิ้มตามใจแวบหนึ่ง “สร้างเมืองอะไรล่ะ แค่เธอเอ่ยปาก ฉันจะโยกทหารช่างทั้งเขตทหารมาให้เธอเลย”

“นครการแพทย์ครบวงจรที่รวมการรักษา ฟื้นฟู การเรียนการสอน และการวิจัยเข้าไว้ด้วยกัน” ซูเหมียนเยวี่ยหันกลับมา สายตาเป็นประกายแรงกล้า “ขนาดของศูนย์วิจัยในตอนนี้ถึงขีดจำกัดแล้ว แม้กำลังผลิตของยาฉีด T-9 และยาขี้ผึ้งรักษาแผลน้ำค้างแข็งจะเพิ่มขึ้นแล้ว แต่ผู้ป่วยวิกฤตที่เดินทางมาจากทั่วประเทศเพราะชื่อเสียงกลับไม่มีที่ให้รองรับ ดินแดนชายแดนเหนือจะมีแค่โรงงานผลิตยาแห่งเดียวไม่ได้ ฉันจะทำให้ที่นี่กลายเป็นหัวใจแห่งการแพทย์ของทั้งประเทศ”

“ได้” ลู่เป่ยเฉินไม่พูดพร่ำทำเพลง พยักหน้าทันที “เรื่องอนุมัติที่ดินฉันจะเดินกระบวนการอนุมัติพิเศษของเขตทหารเอง ส่วนเรื่องเงินทุน...”

“เรื่องเงินทุนไม่ต้องกังวล”