ตอนที่ 226 บาดเจ็บเรื้อรังหายเป็นปลิดทิ้ง

ตอนที่ 226 บาดเจ็บเรื้อรังหายเป็นปลิดทิ้ง

ซูเหมียนเยวี่ยจับข้อมือของลู่เป่ยเฉินเอาไว้ น้ำเสียงเด็ดขาดไม่ยอมให้ปฏิเสธ

หลี่เฟิงเห็นดังนั้นก็รีบวิ่งเข้ามา “พี่สะใภ้ รองผู้บัญชาการกองพลไม่เป็นอะไรใช่ไหม”

“ไม่ตายหรอก” ซูเหมียนเยวี่ยปล่อยมือ แล้วหยิบขวดกระเบื้องสีขาวหลายใบออกจากกระเป๋าพยาบาลพกพาโยนให้หลี่เฟิง “นี่คือโอสถสมานแผลประสิทธิผลสูงกับโอสถถอนพิษ ให้พี่น้องที่บาดเจ็บเล็กน้อยกินและทาภายนอก คนที่บาดเจ็บสาหัสให้ส่งโรงพยาบาลกลางทันที พรุ่งนี้ฉันจะไปตรวจซ้ำ”

หลี่เฟิงลนลานรับขวดยาเอาไว้ พยักหน้าติดต่อกันไม่หยุด

ลู่เป่ยเฉินยังคิดจะสั่งการเรื่องการสอบสวนอีกสองสามประโยค ทว่าพอซูเหมียนเยวี่ยตวัดสายตาเย็นชาปราดมองมา เขาก็หุบปากลงทันที