ตอนที่ 161 ดิ้นรนเฮือกสุดท้าย เย่หมิงเซวียนงัดเบื้องหลังเมืองหลวงออกมาข่มขู่

ตอนที่ 161 ดิ้นรนเฮือกสุดท้าย เย่หมิงเซวียนงัดเบื้องหลังเมืองหลวงออกมาข่มขู่

เย่หมิงเซวียนถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจหนุ่มสองนายบิดแขนไพล่หลัง กดแนบแน่นอยู่กับพื้นอย่างไม่อาจขยับ แรงกระแทกจากการที่เอ้อร์เป่าถีบประตูเหล็กกระเด็นเมื่อครู่ ผนวกกับการกระโจนพุ่งเข้าใส่ของเจ้าหน้าที่ตำรวจ ทำให้สภาพของเขาดูอนาถถึงขีดสุด

แก้มของเขาแนบอยู่กับพื้นปูนซีเมนต์ที่เต็มไปด้วยฝุ่นและเศษไม้ ทรงผมหวีเสยเรียบแปล้แต่เดิมหลุดลุ่ยไม่เป็นทรง เส้นผมหลายปอยเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นกาฬ แนบติดอยู่บนหน้าผาก

ทว่าเมื่อเผชิญกับการซักถามของหัวหน้าหน่วยหลิว เย่หมิงเซวียนกลับไม่มีความสำนึกที่จะยอมรับสารภาพแม้แต่น้อย เขาพลันหัวเราะร่าขึ้นมา น้ำเสียงแหบพร่าทั้งยังแฝงความบ้าคลั่งอยู่หลายส่วน

“หลิวเจี้ยนกั๋ว แกคิดว่าตัวเองเป็นตัวอะไรกันแน่” เย่หมิงเซวียนพยายามเงยหน้าขึ้นอย่างสุดแรง ใบหน้าแดงก่ำ เส้นเลือดปูดโปนทั่วหน้าผาก จ้องเขม็งไปที่หัวหน้าหน่วยหลิว “แกเป็นตัวอะไร ถึงกล้าพากำลังบุกเข้ามาจับฉันถึงในห้อง”