กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 160 ซื่อเป่าฟังเสียงเตือนภัย เอ้อร์เป่าพังประตูด้วยกำลัง
“รับทราบ!” เจ้าหน้าที่ตำรวจขานรับพร้อมเพรียงกัน แรงกดดันดั่งสายรุ้ง
“หัวหน้าหน่วยหลิว ฉันไปด้วย” ซูเหมียนเยวี่ยจูงมือต้าเป่าและซื่อเป่า ก้าวเท้ายาวตามไป “ฉันอยากเห็นกับตาว่าผู้แทนพิเศษที่มาจากนครหลวงคนนี้ พอเห็นตัวเองยกหินทุบเท้าตนเองแล้วจะมีสีหน้าแบบไหน”
รถจี๊ปและรถสามล้อเปิดเสียงไซเรนก้องบนพื้นหิมะ พุ่งทะยานไปข้างหน้าราวสายฟ้าแลบ
ตอนที่แล่นผ่านทางแยกบริเวณกองร้อยซ่อมบำรุง เงาร่างเล็ก ๆ ในเสื้อบุนวมสีแดงสายหนึ่งก็พลันพุ่งพรวดออกมาจากหลังกองหิมะข้างทาง วิ่งเหยาะ ๆ ไล่ตามรถจี๊ปมา
ซูเหมียนเยวี่ยนั่งอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับ หางตาเหลือบไปเห็นสีแดงนั้น จึงรีบตบแขนคนขับ “จอดข้างทางเดี๋ยวนี้”
ทันทีที่รถจอดสนิท เอ้อร์เป่าลู่ลี่เสวียนก็ใช้ทั้งมือและเท้าปีนขึ้นเบาะหลัง เบียดเข้าไปอยู่ตรงกลางระหว่างต้าเป่ากับซื่อเป่า ใบหน้าของยัยหนูน้อยหนาวจนแดงก่ำ ในมือน้อยยังกำท่อนเหล็กครึ่งท่อนที่ไม่รู้ไปเก็บมาจากไหนไว้แน่น