เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 109 เหล่าซานเข้าป่า ฝูงหมาป่าต้อนหมูป่ามาส่งถึงประตู
คนทั้งครอบครัวเดินเข้าบ้าน ซูเหมียนเยวี่ยไล่เด็ก ๆ ไปล้างหน้าล้างมือ
ลู่เป่ยเฉินไปห้องครัวยกอาหารเช้าออกมา
บนโต๊ะอาหาร ต้าเป่ายังคงอธิบายหลักการทำงานของลูกสูบเครื่องยนต์สันดาปภายในให้เอ้อร์เป่าฟัง เอ้อร์เป่าฟังจนตาค้าง ในมือถือหมั่นโถวธัญพืชไว้ กัดไม่ลงอยู่นานสองนาน
อู่เป่ากัดตะเกียบ มองหัวผักกาดเค็มกับโจ๊กแป้งข้าวโพดบนโต๊ะ พลางถอนหายใจเบา ๆ “แม่ ฉันอยากกินหมูตุ๋นน้ำแดงแล้ว เมื่อวานของรางวัลจากการประลองมีเนื้อกระป๋องอยู่ แต่พี่ใหญ่บอกว่านั่นเป็นคลังสำรองทางยุทธศาสตร์ ไม่ยอมให้กิน”
ต้าเป่าพูดอย่างจริงจัง “น้องสาวคนที่ห้า อยู่ในความสงบต้องคิดถึงยามเกิดภัย ปลากระป๋องเนื้อกระป๋องเก็บได้นาน ต้องเก็บไว้ใช้ในยามสถานการณ์เลวร้ายถึงขีดสุดเท่านั้น นี่คือตรรกะแห่งการเอาชีวิตรอด”
อู่เป่าเบะปากอย่างน้อยใจ