ตอนที่ 105 ฝูงหมาป่าขนย้ายสมุนไพร ยาต้มหนึ่งชามช่วยทั้งกองทัพ

ตอนที่ 105 ฝูงหมาป่าขนย้ายสมุนไพร ยาต้มหนึ่งชามช่วยทั้งกองทัพ

“ฉันไม่ได้ไปคนเดียวสักหน่อย” ซูเหมียนเยวี่ยจับมือของลู่เป่ยเฉินกลับ “ให้ซานเป่าพาราชาหมาป่าขาวไปกับฉัน ภูเขาหิมะแถบดินแดนชายแดนเหนือนี้ ไม่มีใครคุ้นเคยไปกว่ามันอีกแล้ว”

ลู่เป่ยเฉินขมวดคิ้วแน่น กุมข้อมือของเธอตอบด้วยเรี่ยวแรงมหาศาลจนน่าตกใจ “ไม่ได้เด็ดขาด! ต่อให้มีฝูงหมาป่านำทาง พายุหิมะขนขาวที่อุณหภูมิติดลบกว่ายี่สิบองศาก็แช่แข็งคนจนแข็งทื่อได้ ปริมาณยาสำหรับคนตั้งหลายหมื่นคน คุณเข้าไปขุดในภูเขาคนเดียวจะต้องใช้เวลาถึงเมื่อไหร่กัน”

“ใครบอกว่าฉันจะไปขุดทีละต้นกันล่ะ” แววตาของซูเหมียนเยวี่ยเย็นชาและสงบนิ่ง “ในเมื่อฉันกล้าไป ก็ย่อมมีวิธีเอายากลับมา ชีวิตของผู้อาวุโสกู้รอไม่ได้ เหล่าทหารข้างนอกที่ตัวร้อนจนหมดสติก็รอไม่ได้เช่นกัน คุณอยู่ที่นี่ สั่งปิดจุดบริการน้ำดื่มและโรงอาหารของการแข่งขันทักษะทหารวันนี้ให้หมด แล้วสืบหาให้กระจ่างว่าใครกันแน่ที่เล่นตลก ไข้หวัดใหญ่ที่ระบาดอย่างพิศดารแบบนี้ ไม่มีทางเป็นภัยธรรมชาติอย่างแน่นอน”