กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 104 ไข้หวัดใหญ่กลายพันธุ์ปะทุฉับพลัน
“ภารกิจเสร็จสิ้น หน่วยไพ่ตายชนะรวด” ต้าเป่าทำเครื่องหมายถูกลงบนภาพร่างในมือ
บนอัฒจันทร์ ผู้บัญชาการเฉินคลุมเสื้อคลุมทหาร กึ่งวิ่งกึ่งกระโดดลงบันได มุ่งตรงไปยังเด็กน้อยน่ารักทั้งห้าทันที
“เหล่าลู่! เด็ก ๆ ของนายพวกนี้ ฉันเหมาหมด! ให้ต้าเป่ามาอยู่กองบัญชาการของฉัน ซื่อเป่าไปกองร้อยลาดตระเวน ส่วนเอ้อร์เป่าเข้ากองพันคมมีดไปเป็นครูฝึกเลย!” ผู้บัญชาการเฉินดวงตาเป็นประกายวาวโรจน์ อยากจะยัดเจ้าตัวน้อยล้ำค่าเหล่านี้ใส่กระเป๋าเสื้อกลับไปเสียเดี๋ยวนี้
ลู่เป่ยเฉินก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยืนตระหง่านดั่งหอคอยเหล็กกล้าปกป้องลูกสะใภ้และลูก ๆ ไว้ด้านหลัง พลางเลิกคิ้วขึ้น “ผู้บัญชาการ แย่งคนกันแบบนี้ไม่ได้นะ ทั้งหมดนี้เป็นผลงานของภรรยาผม ถ้าท่านอยากได้นักก็ไปมีลูกเองสิ”
ผู้บัญชาการเฉินถึงกับสำลักคำพูด กำลังจะหัวเราะด่าสั่งสอนสักสองสามประโยค ทว่าบนลานฝึกกลับมีเสียงร้องอุทานด้วยความตกใจดังขึ้นกะทันหัน
“เถี่ยจู้! เถี่ยจู้ นายเป็นอะไรไป!”