กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 535
"นั่นก็ต้องถามด้วยเหรอ ดีงามสุด ๆ ไปเลยสิ"
"ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาจะโตแค่ไหนแล้ว น่าจะตัวใหญ่ประมาณครึ่งหนึ่งของชุดที่ซื้อเมื่อวานนี้แล้วมั้ง?"
"เธอว่าเสื้อผ้าที่ฉันซื้อเมื่อวานจะเล็กไปไหมนะ? เด็กที่เพิ่งเกิดมาตัวเล็กขนาดนั้นจริง ๆ เหรอ?"
พอพูดถึงเรื่องลูกทีไร เฉินฮุยก็มีความรู้สึกเหมือนตัวเองใช้ชีวิตเสียเปล่าไปตั้งสองชาติทุกที
แม้แต่เรื่องผิวเผินสักนิดก็ยังไม่รู้เรื่องเลย
อานเหวินจิ้งหัวเราะคิกคักออกมา "ลูกของพี่เตี่ยนไห่กับพี่เตี่ยนหยาง ตอนเด็ก ๆ พี่ก็เคยเห็นไม่ใช่เหรอคะ?"
"เห็นก็เคยเห็น แต่ไม่เคยสังเกตเป็นพิเศษเลยนี่!"
"ในความทรงจำคือตัวนิดเดียว มักจะนอนอยู่บนเตียงแล้วเตะขาเล่นไปมาเอง แล้วก็โตขึ้นมา" เฉินฮุยกล่าว