กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 530
"ดูสิ พอดีเป๊ะเลย! เหมือนเกิดมาเพื่อเอาไว้ใส่ของของฉันโดยเฉพาะ!"
"ซื้อตะกร้าหนึ่งใบ ได้เพื่อนเพิ่มหนึ่งคน ไม่ขาดทุนหรอกใช่ไหมล่ะ?"
เฉินฮุยกล่าวพร้อมกับส่งยิ้มร่า นับเงินยื่นให้อีกฝ่าย ในใจรู้สึกยินดีไม่น้อย
ท้ายที่สุดหากมาเร็วกว่านี้สักสองเดือน คงเจอคำว่า "จะเอาหรือไม่เอา ถ้าเธอไม่เอาคนอื่นก็มี"
อย่าว่าแต่แถมของเลย ไม่โดนด่ากลับมาก็บุญโขแล้ว
เจ้าของร้านรับเงินมา จากนั้นก็รื้อลิ้นชักหยิบเงินห้าหยวนสามเจี่ยวส่งคืนให้เฉินฮุย
"ฝากของไว้ที่นี่ก่อนนะครับ เดี๋ยวผมขอเดินดูรอบๆ สักหน่อย ถึงเวลาค่อยกลับมาเอา" เฉินฮุยรับเงินมา เอ่ยจบก็เดินแยกตัวออกไป
อับบาร์อับบาร์
เจ้าของร้านมองตามหลังเฉินฮุยที่เดินจากไปด้วยความงุนงง