กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 525
ท้ายที่สุดเพราะไม่เคยทานมาก่อน เฉินฮุยจึงค่อนข้างอยากรู้ว่าคนในตัวอำเภอเมื่อยุคแปดสิบกว่าๆ เขากินอะไรกันบ้าง
"นั่นจะมีอะไรน่ากินล่ะ ก็แค่อันเดียวแบ่งกันยังไม่พอเลย!"
"ฉันว่าที่ในตัวอำเภอนั่นแหละทำอร่อยดีแล้ว" เฉินฮุ่ยหงพูดขึ้น
"ป้าใหญ่ ตัดออกมาลองชิมหน่อยสิครับ"
"กินไม่พอแบ่งกันคนละคำเล็กๆ ก็ได้นี่นา!"
เฉินฮุยพูดพลางมองเข้าไปในตู้เก็บของ
ข้างในยังมีขนมไหว้พระจันทร์ที่ผูกเชือกไว้อีกสองชิ้น หน้าตาดูเหมือนกับที่อยู่บนโต๊ะไม่มีผิด
เห็นได้ชัดว่าอู๋เตี่ยนไห่อือกะล่อนหยิบติดมือกลับมาสองชิ้น และอู๋เตี่ยนหยางก็หยิบกลับมาอีกสองชิ้น
"เรื่องนี้ยังต้องถามอีกเหรอ? แม่ฉันต้องเอาไปฝากคนอื่นแน่นอนอยู่แล้ว"