กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 524
"รู้แล้วครับ! ย่า!"
"รู้แล้วครับ!"
เสียงของเด็กผู้ชายสี่คนดังประสานกันขึ้นมาพรอมเพรียง
สามเสียงยังคงเจือไว้ด้วยความไร้เดียงสาสไตล์เด็กๆ ส่วนอีกหนึ่งเสียงฟังดูโตเป็นผู้ใหญ่แต่จงใจทำตัวดัดจริตปนเข้ามาด้วย ชัดเสียยิ่งกว่าชัด
เฉินฮุ่ยหงใช้ผ้าเช็ดมือพลางเดินตามออกมาดูที่หน้าประตู
พบว่าเฉินฮุยถือถังน้ำไว้ข้างหนึ่ง อีกข้างถือตาข่ายดักปลาหลายอัน วิ่งตามหลังหลานชายตัวน้อยทั้งสามคนมาจริงๆ
"เฮ้อ! เจ้าเด็กฮุยคนนี้นี่!" เฉินฮุ่ยหงส่ายหน้าด้วยความจนปัญญา
หันกลับเข้าไปข้างใน เห็นหวางเวยเวยและอานเหวินจิ้งถือเกลือเม็ดหยาบกับเสียมตัวเล็กเดินหัวร่อต่อกระซิกกันออกมาจากห้องเก็บของ
"เวยเวย หนูไปคอยดูพวกเด็กๆ ด้วยนะ เจ้าฮายนี่พึ่งพาไม่ได้เลย เล่นสนุกยิ่งกว่าลูกเสียอีก"