กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 498
"เฉินลี่ แกทำเรื่องละอายใจอะไรมาอีกแล้วล่ะ"
"แกพูดให้มันเคลียร์นะ ไม่อย่างนั้นฟืนพวกนี้จะไม่ขายให้แกเด็ดขาด!" หลินเจียวเดินเข้าไปพูดขึ้น
"ชู่! ชู่ชู่ชู่!"
เฉินลี่ตกใจจนรีบทำท่าทางจุ๊ปากห้ามเสียง
โชคดีที่เวลานี้พวกหนุ่มฉกรรจ์ในหมู่บ้านต่างขึ้นเขาไปกันหมดแล้ว ส่วนบรรดาแม่บ้านที่ส่งอาหารเที่ยงไปที่นาก็ยังไม่กลับมา
บนถนนในหมู่บ้านจึงไม่มีคนอยู่เลยสักคนเดียว
เฉินลี่ผ่อนคลายลงแล้วเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางไม่ใส่ใจ
"ฉันจะไปทำเรื่องละอายใจอะไรได้ล่ะ? ก็แค่เมียฉันใช้ให้ฉันมาตัดฟืนแล้วฉันไม่อยากไปต่างหาก!"
"ฟืนสองมัดใหญ่ขนาดนี้ขายได้แค่ห้าเจี่ยวเองนะ? เวลาที่มือขึ้นฉันเล่นได้ตั้งสิบมัดในเวลาแค่ครึ่งบ่าย!"