กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 497
"ไม่กลับมาก็คือไม่กลับมาสิ เมียไม่กลับมาตอนนี้ เดี๋ยวก็กลับมาเองแหละน่า!"
"เป็นหนุ่มสาวแท้ ๆ ทำไมพอแต่งงานแล้วถึงกลายเป็นคนหมดอาตายอยาก คอยห่วงหน้าพะวงหลังจนเสียผู้เสียคนไปได้ขนาดนี้เนี่ย"
เฉินเสี่ยวเฉียวส่ายหน้าบ่นอุบอิบ
ตอนที่เฉินฮุยขี่จักรยานไปได้ครึ่งทาง ก็มองเห็นอานเหวินจิ้งพาน้องชายเดินสวนทางมาพอดี
เขาจึงจอดรถแล้วกวักมือเรียกพร้อมกับตะโกนว่า "เมียจ๋า!"
"พี่เฉินฮุย!" เฉินเสี่ยวหมิงตะโกนเสียงดังลั่น
"พี่เฉินฮุย มาทำอะไรตรงนี้เหรอครับ? ไปทำธุระที่หมู่บ้านต้าซาเหรอ?" อานเหวินจิ้งปั่นจักรยานเข้ามาใกล้แล้วเอ่ยถาม
"ไปหมู่บ้านต้าซาอะไรกัน เลิกงานแล้วผมก็มารับเธอนั่นแหละ"
"วันนี้มีธุระอะไรหรือเปล่า? ทำไมถึงเลิกช้าจัง?" เฉินฮุยถามขึ้น