กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 454
พอกระจายสายตากลับไปมอง ปรากฏว่าคนที่มาคือเฉินเสี่ยวเฉียวกับอานเหวินจิ้ง
ก้มลงมองเวลาที่นาฬิกาข้อมือ เพิ่งจะยังไม่ถึงสิบโมงครึ่งดีเลย
เขาเดินก้าวยาวๆ เข้าไป จับมืออานเหวินจิ้งไว้แล้วเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจว่า "ทำไมวันนี้ถึงกลับมาเร็วจังล่ะ"
"วันนี้มีงานน้อยนี่คะ ฉันสอนวิชาของตัวเองเสร็จก็เลยรีบกลับมาก่อน"
"ส่วนเสี่ยวหมิงฉันฝากไว้กับพี่ลี่หวาแล้ว เดี๋ยวเธอจะพาเขากลับมาด้วยค่ะ" อานเหวินจิ้งอธิบาย
"ไปกัน! ผมจะพาไปดูของดีอย่างหนึ่ง"
เฉินฮุยพูดจบก็จูงมืออานเหวินจิ้งเดินออกไป
เฉินเสี่ยวเฉียวที่ยืนงงอยู่กับที่ก้มมองตัวเอง สลับกับมองถุงใส่พริกแห้งในมือของตนเอง
หันไปคว้าตัวคนในหมู่บ้านที่เดินผ่านมาแล้วเอ่ยถามว่า "แกมองเห็นฉันไหมเนี่ย"