กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 452
"อือ แต่ว่าลุงกั๋วเปียวไม่มีเวลามาสนใจฉันน่ะสิ!"
"ได้ยินว่าปู่รองไปที่บ้านฉันเมื่อเช้าเหรอ? มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?" เฉินฮุยเอ่ยถาม
เฉินไคหมิงผายมือเชิญให้นั่งลง
แล้วหยิบกระติกน้ำร้อนที่วางอยู่ด้านข้าง บอกให้เฉินเสี่ยวเฉียวไปหยิบกาใส่น้ำร้อนเข้ามาเพื่อชงชาให้เฉินฮุย
ส่วนตัวเขาก็นั่งลงที่อีกด้านหนึ่งของโต๊ะทำงาน แล้วเอ่ยขึ้นว่า
"พายุไต้ฝุ่นและฝนตกหนักรอบนี้ ทำให้เส้นทางที่เดิมทีก็เดินยากอยู่แล้ว ยิ่งกลายเป็นทางที่เดินไม่ได้เลย"
"อย่างตรงทางขึ้นเขาหน้าบ้านฉันเนี่ย ทุกครั้งที่ฉันเดินก็ต้องเหยียบโคลนตมจมเท้าทุกที"
"ถนนในหมู่บ้านเนี่ยนะ จะซ่อมแซมครั้งใหญ่ก็คงไม่จำเป็น แต่ซ่อมแซมเล็ก ๆ น้อย ๆ คงต้องทำสักหน่อยแล้ว"
ที่แท้ก็เรื่องนี้นี่เอง