กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 448
"เจ้าตัวเล็กนี่ ถึงจะขี้งอน แต่ก็ง้อง่ายแถมไม่ผูกใจเจ็บ ก็น่ารักดีนะ"
เฉินฮุยลูบหัวเล็ก ๆ ของอานเหวินอี้ พร้อมกับแกะลิ้นจี่กิน
"เฉินฮุย แกไปหาอู๋กวง พวกเขาว่ายังไงบ้างล่ะ?" อู๋สุ่ยเซิงถามขึ้น
"กำหนดเป็นพรุ่งนี้ตอนเย็น ถ้าอากาศไม่เหมาะค่อยเปลี่ยนอีกที" เฉินฮุยตอบ
"ถ่วงเวลาแบบนี้ไปอีกสิบกว่าวันไม่ได้ออกทะเล พึ่งพาฟ้าดินกินข้าวเนี่ยไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริง ๆ"
"ตอนเช้าพาอู๋จินหวาไปแปลงผักของแก เดินผ่านเห็นนาหลายแปลงเสียหายไปหมดแล้ว ฤดูร้อนฝนตกน้อยแถมยังมาเจอเรื่องแบบนี้ ปีนี้คงใช้ชีวิตยากน่าดู"
อู๋สุ่ยเซิงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา
"ยังไงซะผมก็ยังมีร้านแบบนี้ ต่อให้ยังไงก็ไม่ถึงกับอดตายหรอ"