กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 447
"ไม่ต้องตื่นเต้นขนาดนั้น นั่นคือปลาจะละเม็ดแปดชั่งเลยนะ แกมีชีวิตอยู่จนป่านนี้ยังไม่เคยเห็นเลยไม่ใช่เหรอ หาดูยากจะตาย!"
"ของพวกนี้ตีราคาตามน้ำหนัก ตัวใหญ่ขนาดนี้ต่อให้เอาไปส่งร้านอาหารก็ขายได้เป็นร้อยหยวนเชียวนะ"
"ในนี้ยังรวมค่าบริการส่งถึงบ้าน ทำความสะอาดและแล่เนื้อปลา รวมถึงค่าเหนื่อยที่ยอมลงทะเลตั้งแต่พายุเพิ่งสงบด้วย"
"รวมกันสองร้อยหยวน ก็ไม่ได้ดูเวอร์เกินไปหรอกมั้ง"
เฉินฮุยพูดจบก็รอดูท่าทีของเฉินฮุ่ยหง
เห็นเธอนิ่งเงียบไม่ยอมพูดอะไร กลับรู้สึกแปลก ๆ ขึ้นมา
ด้วยความร้อนตัวจึงถามย้ำอีกประโยคหนึ่ง "ป้าใหญ่ ว่าผมพูดถูกไหมครับ!"
"เมื่อกี้แกพูดว่าอะไรนะ? พายุเพิ่งสงบก็ลงทะเลเลยเหรอ?"
"อู๋ซื่อบอกว่าปลาตัวนั้นแกดำน้ำลงไปจับมา ฉันยังไม่ค่อยอยากจะเชื่อเลย"