กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 407
"ถ้าพวกเขาจำกันเองได้ เราก็ซื้อของเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปฝากลุงเขยเพื่อแสดงความกตัญญูก็พอแล้ว"
"ในเมื่อพวกเขาลืมไปแล้วล่ะก็ เฮะเฮะ!" เฉินฮุยหัวเราะเบา ๆ
"พี่เฉินฮุย ฉันรู้สึกอยู่เสมอเลยว่าคุณกำลังวางแผนเรื่องไม่ดีไว้อีกแน่ๆ" อานเหวินจิ้งเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา
เฉินฮุยยื่นมือไปหยิกแก้มป่อง ๆ ของภรรยาตัวเองเบา ๆ
"โอ้ย น่ารักจริง ๆ!"
"ที่รัก เธอเนี่ยหน้าตาดีที่สุดในใต้หล้าเลย"
"งั้นผมไปหาอาเสี่ยวเฉียวดีกว่า ให้เขายืมจักรยานเราขี่พรุ่งนี้ อย่าเอาไปขี่เล่นซนข้างนอกก็พอ"
พูดจบ เฉินฮุยก็ก้าวขาข้ามม้าตัวที่ขวางทางอยู่แล้วเดินออกจากบ้านไปด้วยความอารมณ์ดี
อานเหวินจิ้งถูกคำพูดหวานหูที่จู่ ๆ ก็โผล่มาเล่นเอาเขินอายอยู่บ้าง