กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 406
เฉินฮุยนั่งอยู่บนเบาะจักรยาน ชายเท้าข้างหนึ่งค้ำพื้นไว้เพื่อทรงตัวให้รถนิ่ง
ในระหว่างที่รอเหอจวนจวน สายตาก็พินิจมองผู้คนที่เดินไปมาบนถนนด้วยความสนใจใคร่รู้
ช่วงเวลานี้เป็นเวลาใกล้เข้าเรียน โรงเรียนประถมตั้งอยู่ไม่ไกลจากแถวนี้
เด็กตัวเล็ก ๆ ส่วนใหญ่ต่างสะพายกระเป๋านักเรียนแบบไขว้ไหล่
ต่อให้จะเป็นเด็กที่เติบโตในตัวอำเภอ บนกระเป๋านักเรียนก็ยังหนีไม่พ้นรอยเย็บปะชุน
บางคนดูทันสมัยขึ้นมาหน่อยก็สะพายกระเป๋าเป้สะพายหลัง เวลาวิ่งยังต้องเอามือไขว้ไปด้านหลังเพื่อกดกระเป๋าไว้ ไม่ให้มันแกว่งขึ้นลง
"มองอะไรอยู่เนี่ย? มองซะเพลิดเพลินเชียว?" เหอจวนจวนเดินถือเงินที่เพิ่งเบิกออกมา เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
"มองเด็ก ๆ น่ะครับ"