กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 241
"จะไกลสักแค่ไหนเชียว เดินไปกลับก็แค่สิบเอ็ดสิบสองนาทีเท่านั้นแหละ"
"พี่เฉินฮุย เมื่อกี้ตอนเดินกลับไป ทะเลาะกับแม่มาเหรอ? หรือว่ามีเรื่องอื่นอยู่ในใจกันแน่?"
ถ้าเกิดเฉินฮุยรู้สึกว่ามันไกลจริง ๆ คงจะพูดออกไปตั้งแต่ทีแรกแล้ว
จู่ ๆ ก็โพล่งเรื่องนี้ขึ้นมา ทำให้อานเหวินจิ้งอดคิดฟุ้งซ่านไม่ได้
"ไม่ใช่สักหน่อย! เฮ้อ!"
เฉินฮุยถอนหายใจออกมา แล้วเล่าสถานการณ์เมื่อครู่ให้ฟัง
อานเหวินจิ้งจินตนาการภาพตามคำพูดของเฉินฮุย "เอ๋?! อย่างนั้นก็โคตรจะน่าอึดอัดเลยน่ะสิ!?"
"ใช่เลยส่ะ!"
"ตอนที่ฉันดื่มน้ำเมื่อกี้ มือไม้ไม่รู้จะเอาไปวางไว้ตรงไหนดีเลย"