กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 237
"หึๆ คิดไม่ถึงล่ะสิ?"
"เธออย่ามองว่าเขาวัน ๆ เอาแต่เดินเตร็ดเตร่ไปทั่วหมู่บ้านโดยไม่เอาถ่าน บางเวลาก็มีประโยชน์อยู่บ้างเหมือนกันนะ"
เฉินไคหมิงหัวเราะออกมา
สิ่งที่ทำให้เขาขายหน้ามากที่สุด คือเฉินเสี่ยวเฉียวลูกชายคนรองที่ทำตัวเหลวไหลคนนี้
ดังนั้นทันทีที่มีโอกาส เขาจึงมักจะกล่าวชมเฉินเสี่ยวเฉียวเพื่อกู้หน้าเสียหน่อย
"เมื่อครู่อาเสี่ยวเฉียวบอกให้ผมไปหาเขา น่าจะตั้งใจพูดเรื่องนี้แหละ งั้นเดี๋ยวผมแวะไปที่บ้านเขาสักหน่อยก็แล้วกัน" เฉินฮุยกล่าว
"ไปสิ ไปสิ!"
"แต่เช้ามาก็ส่งเสียงทะเลาะกันจนปวดหัวไปหมด ฉันเองก็จะไปพักผ่อนให้หายใจหายคอสักหน่อยเหมือนกัน" เฉินไคหมิงโบกมือ
เฉินฮุยพาอู๋สุ่ยเซิงและคนอื่น ๆ ไปที่บ้านของหลินเจียว