กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 219
เฉินฮุยนั่งลง ยื่นมือทั้งสองข้างออกมาให้อู๋ไต้ซงจับชีพจร
เห็นเขาไม่มีคำถามอะไรถามตนเอง จึงเป็นฝ่ายเอ่ยถามขึ้นก่อน "ตาอู๋ ผมไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหมครับ"
"เมื่อกี้ที่เธอพูดว่าสงสารเมีย ใช่รึเปล่า"
อู๋ไต้ซงดึงเบาะนุ่มเก็บเข้ามาแล้วถามขึ้น
"อื้อ!" เฉินฮุยพยักหน้า
"ถ้าเธอสงสารเมียจริง ๆ ก็รู้จักยับยั้งชั่งใจหน่อย"
"ถึงการเสพหยินเสริมหยาง และเสพหยางก็เสริมหยินได้ แต่ร่างกายที่ไม่ค่อยดีอย่างไรเสียก็ย่อมต้องเสียเปรียบอยู่บ้าง"
"เธอเล่นทุกวันแบบนี้ไม่ไหวแน่ อาทิตย์หนึ่งมีสักสามสี่ครั้งก็พอประมาณแล้ว"
"นี่ไม่เพียงแต่ดีต่อตัวเธอ แต่ในระยะยาวก็เป็นผลดีต่อเธอด้วยเช่นกัน" อู๋ไต้ซงกล่าว