กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 152
"ป้าใหญ่ครับ เวลาใช้ไม่ต้องประหยัดหรอก ใช้หมดแล้วก็บอกผม เดี๋ยวผมซื้อให้ใหม่เอง"
นาน ๆ ทีจะได้ซื้อของให้เฉินฮุ่ยหงสักครั้ง นางก็ได้รับความสุขใจกลับมาเต็มเปี่ยม
เฉินฮุยโบกมืออย่างใจป้ำ แสดงความตั้งใจว่าต่อจากนี้เขาจะเหมาเองทั้งหมด
"ไม่ต้องหรอก หาเงินมาได้ก็ใช่ว่าจะเอามาละลายซะหน่อย"
เฉินฮุ่ยหงพูดพร้อมกับแกะกล่องกระดาษด้านนอกออก แล้วหยิบตลับที่อยู่ข้างในออกมา
นางหมุนเปิดฝาออก ใช้ปลายนิ้วแตะลงไปเบา ๆ ควักเนื้อครีมเนื้อแว็กซ์ขึ้นมาเล็กน้อย ปาดคราบครีมที่ติดอยู่มาดมดู
หอมจริง ๆ!
"ทำไมมันแข็งล่ะครับ? หรือว่ามันเสียแล้ว?" เฉินฮุยถามด้วยความประหลาดใจ
"เด็กผู้ชายอย่างเธอจะไปรู้อะไร อันนี้เขาเรียกว่าการซีลด้วยขี้ผึ้ง เอาไว้ป้องกันไม่ให้ครีมบำรุงผิวเสื่อมสภาพต่างหาก"