กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 151
อานเหวินจิ้งไม่ได้พูดอะไร เธอมองหน้าพร้อมรอยยิ้มแล้วเดินตามเฉินฮุยขึ้นไปบนชั้นสอง
ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงแขนเสื้อของเฉินฮุยเบา ๆ
"อยากพูดอะไรล่ะ" เฉินฮุยเอียงศีรษะไปทางเธอแล้วถามขึ้น
"พี่เฉินฮุย นี่คือตำนานที่ว่า 'เสร็จกิจสลัดผ้าหนีไป ซ่อนตัวโดยไม่เผยชื่อเสียงเรียงนาม' หรือเปล่าคะ" อานเหวินจิ้งกลั้นยิ้มแล้วเอ่ยถาม
"ชูว์!" เฉินฮุยหัวเราะเบา ๆ แล้วเดินนำต่อไป
เดินวนรอบชั้นสองอยู่รอบหนึ่งแต่ก็ยังคิดไม่ออกว่าควรซื้ออะไรดี
เฉินฮุยจึงเลือกเดินเข้าร้านขายเสื้อผ้าเด็กเล็กแห่งหนึ่ง และเดินสำรวจรอบ ๆ ท่ามกลางความเมินเฉยของพนักงานร้าน
เขาเอ่ยปากส่งเสียงดัง "มีคนอยู่ไหมเนี่ย! ไปไหนกันหมด"
"ใส่สำหรับเด็กอายุไม่กี่เดือนล่ะ"