กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 143
"เจ้าหนุ่มเอ้ย ในที่สุดตกลงแกมีชะตาชีวิตแบบไหนกันแน่เนี่ย?" อู๋กวงถึงกับอดสงสัยในโชคชะตาไม่ได้
สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดยิ่งกว่าก็คือ
คนที่มีทั้งความสามารถและความเฮงอยู่ร่วมกันในร่างเดียวแบบนี้ กลับต้องแบกรับข้อจำกัดทางความรู้สึกที่ไม่สามารถเป็นชาวประมงได้ จนต้องตัดช่องทางทำมาหากินไปอย่างน่าเสียดาย
นี่มันช่างเป็นชีวิตที่ทั้งเก่ง ทั้งแกร่ง แต่ก็น่ารันทดสิ้นดี
"ฉันว่านะ นายควรหัดออกทะเลได้แล้ว ขยันหาเงินเข้าหน่อย รีบสร้างบ้านให้มันเป็นเรื่องเป็นราวไม่ดีกว่าเหรอ?"
"ออกทะเลเพิ่มอีกสักปี ขาดเหลืออะไรเดี๋ยวฉันกับป้าใหญ่จะช่วยเจียดเงินเติมให้"
อู๋สุ่ยเซิงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากเกลี้ยกล่อมขึ้นมาอีกแรง