กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 142
"อู๋ต้าหวา เรื่องนั้นช่างมันก่อน เธอลูกขึ้นมาล้างหอยพวกนี้หน่อย"
เฉินฮุยตัดสินใจเชื่อสัญชาตญาณของร่างกาย
เขาย้ายหอยสังข์กับหอยเชลล์ขยับเข้าไปด้านใน วางไว้ในจุดที่น้ำทะเลซัดไปไม่ถึง
จากนั้นก็วิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปในแนวป่า เปลี่ยนเป็นกางเกงว่ายน้ำที่ยังหยดน้ำต้อย ๆ สวมถุงมือ สะพายตาข่ายจับสัตว์น้ำและหยิบเครื่องมือ แล้วรีบวิ่งกลับออกมาอีกรอบ
"พี่เฉินฮุย นายลงทะเลอีกแล้วเหรอ!" อานเหวินจิ้งเก็บกิ่งไม้แห้งมาได้กองหนึ่ง พอเห็นเฉินฮุยเปลี่ยนชุดเตรียมออกไปข้างนอก เธอก็วิ่งตามพร้อมกับตะโกนถาม
"เดี๋ยวผมก็ขึ้นมาแล้ว! สิบนาทีเอง" เฉินฮุยหันกลับไปโบกมือ วิ่งไปข้างหน้าอีกสักพัก อาศัยจังหวะคลื่นซัดย้อนกลับพุ่งตัวลงทะเลไป