กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 140
"อย่ามัวแต่ยกยอตัวเองเลยน่า ออกทะเลตอนไต้ฝุ่นเพิ่งสงบ มีครั้งไหนที่ได้ปลาน้อยกัน"
"แถมยังพูดจาพาลพาโลอีก ใครเขาออกทะเลแล้วจะพูดเรื่องไม่เป็นเรื่องกันเล่า"
เว่ยเจี้ยนจวินตื่นนอนแล้ว ได้ยินอู๋กวงกำลังพูดจาเหลวไหลใส่พวกลูกหลาน จึงเอ่ยปากตอกกลับไปอย่างไร้ความปรานี
อานเหวินจิ้งที่ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จเดินมาได้ยินเข้าก็อดหัวเราะไม่ได้
"เฮ้ เจ้านี่มันน่ารำไพจริง ๆ นอนไม่หลับใช่ไหม งั้นคืนนี้ก็ไม่ต้องนอนมันเลยละกัน!"
อู๋กวงกำลังเคลิบเคลิ้มจมอยู่กับจินตนาการอันสวยงามของตัวเอง จู่ ๆ ก็โดนเว่ยเจี้ยนจวินทำลายบรรยากาศซะยับเยิน
เขาโมโหจนคว้าตัวเว่ยเจี้ยนจวินมาเขย่าแล้วโยนพวงมาลัยเรือให้ ทิ้งท้ายไว้คำหนึ่งว่า "ถึงเวลาข้าวแล้วเรียกด้วย!"