กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 128
ค่ำคืนอันเงียบสงบผ่านพ้นไป
วันก่อนทั้งต้องออกไปล่าสัตว์แถมยังต้องจับขโมย ทั้งสองคนเหนื่อยล้ากันสุดๆ พอตื่นนอนขึ้นมาในวันถัดมาก็ปาเข้าไปเก้าโมงเช้าแล้ว
อานเหวินจิ้งก้มมองนาฬิกาข้อมือแวบหนึ่ง ตกใจจนแทบจะกระโดดโหยงลุกขึ้น
แต่ถูกเฉินฮุยคว้าตัวกอดไว้แล้วยัดกลับเข้าไปในผ้าห่ม
"พี่เฉินฮุย เก้าโมงแล้วค่ะ ฉันควรต้องลุกไปทำงานแล้วนะ!" อานเหวินจิ้งเอ่ยอย่างร้อนรน
ก่อนแต่งงาน เธอตื่นนอนตั้งแต่ตีห้าทุกวัน การได้นอนยาวถึงเก้าโมงเช้าแบบนี้ถือเป็นสิทธิพิเศษที่แม้แต่วันตรุษจีนปีแรกก็ยังไม่เคยได้รับเลย
"จะรีบไปทำไม บ้านเราไม่มีงานอะไรให้เธอต้องทำสักหน่อย"
"ไม่สิ ฉันเปลี่ยนชื่อแล้ว ฉันชื่อ 'งาน'"