กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 123
กินมื้อเย็นกันเสร็จเรียบร้อย
เฉินฮุยเก็บผ้าปูที่นอนที่ตากอยู่ข้างนอก เอาขึ้นมาแขวนไว้ที่โถงชั้นสอง
แขวนไว้ได้สักชั่วโมงสองชั่วโมงแล้ว ผ้าปูที่นอนเพิ่งจะหมาดจนไม่หยดน้ำเท่านั้น พรุ่งนี้ต้องเอาออกไปผึ่งแดดจัดใหม่อีกวันถึงจะแห้งสนิท
"เมียจ๋า รู้ไหม มีสิ่งของอย่างหนึ่งเรียกว่าเครื่องซักผ้า"
"เอาเสื้อผ้า กางเกง ผ้าปูที่นอนที่เปียกและชุ่มน้ำใส่เข้าไป ปั่นๆ สองสามนาที เอาออกมาก็จะแห้งหมาดแบบนี้เลย"
เฉินฮุยจัดผ้าปูที่นอนที่ยังชื้นอยู่ พลางเอ่ยปากพูดกับเงาร่างที่กำลังงดงามยุ่งอยู่หน้าห้องครัว
"แบบนั้นคงแพงมากแน่ๆ เลยใช่ไหม" อานเหวินจิ้งล้างจานไปพลางเอ่ยตอบเขา
"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าราคาเท่าไหร่ ไว้คราวหน้าเข้าตัวอำเภอค่อยไปลองเดินดู"