กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 107
เฉินฮุยพยักหน้ารับแล้วเดินตามเข้าไปในห้องโถง
เฉินไคหมิงสีหน้าเขียวคล้ำด้วยความโกรธ นั่งเงียบอยู่ด้านข้าง พลางยกมือขยี้ตาเพื่อกลบเกลื่อนความกระอักกระอ่วนเป็นระยะ
เฉินฮุยเป็นฝ่ายเดินไปนั่งตรงชุดชงชาอย่างรู้หน้าที่ จัดการชงชาทั้งสำหรับตัวเองและเฉินไคหมิง
"ปู่รอง ดื่มชาสักถ้วยก่อนครับ"
"เรื่องนี้ยังดีที่โจวสือยังไม่รู้เรื่อง พอโดนอาต้าเฉียวซ้อมให้ชุดใหญ่แบบนี้ ต่อไปอาเสี่ยวเฉียวคงไม่กล้าทำอีกแล้วล่ะครับ"
เฉินฮุยเลื่อนถ้วยชาไปวางตรงหน้าเฉินไคหมิง พลางเอ่ยปากปลอบใจ
เฉินไคหมิงหยิบถ้วยขึ้นมาดื่มรวดเดียวหมดแก้ว แล้วส่งสัญญาณเคาะที่ก้นถ้วย
เฉินฮุยเข้าใจทันที รีบหยิบกาเติมน้ำชาร้อนลงไปใหม่อย่างรวดเร็ว
ดื่มติดต่อกันไปถึงห้าถ้วย อารมณ์ของเฉินไคหมิงถึงค่อยสงบลงได้บ้าง