กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 74
"เร็วขนาดนี้เชียวเหรอ?! ไม่ใช่เพิ่งจะจับได้หรอกเหรอ"
เฉินเย่าจู่เริ่มลังเลขึ้นมา
กวางอี้นี่ถือว่าหายากกว่าหมูกับแกะทั่วไปที่เลี้ยงกันเสียอีก ในร้านขายได้ราคาสีหน้าดีเชียว
ถ้าขาดไปสองขาแล้วจะให้ซื้อทั้งตัวมันก็ไม่มีความหมายอะไรแล้วล่ะ
"แบกเดินผ่านในหมู่บ้าน คนอื่นสังเกตเห็นก็เป็นเรื่องธรรมดานั่นแหละ" เฉินฮุยหัวเราะเบา ๆ
ข้อมูลของลูกค้าจะแพร่งพรายส่งเดชไม่ได้ นี่คือความคุ้นเคยที่ติดตัวมาจากการทำธุรกิจในชาติก่อน
"เฮ้ ให้ตายสิ!"
"ช่างเถอะ งั้นนายเก็บอีกสองขาที่เหลือไว้ให้ฉันก็แล้วกัน" เฉินเย่าจู่รู้สึกเสียดายอย่างมาก แต่ก็ทำได้แค่ถอยมารองลงมาเท่านั้น
"ได้ ผมจำไว้แล้ว ถึงเวลานั้นจะเอาซี่โครงกวางอี้สองชั่งมาตุ๋นซุปให้คุณก็แล้วกัน"