กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 73
"เลี้ยงให้ได้สักสี่ห้าสิบชั่งเถอะ พอตัวใหญ่กว่านี้ก็จะแก่เกินไปแล้ว" เฉินฮุยกล่าว
"งั้นถึงตอนนั้นขายขาเก้งสองข้างให้ฉันได้ไหมล่ะ"
"เอาไปไว้ที่สถานีปศุสัตว์ได้เลย ปกติวันจันทร์ถึงวันศุกร์ผมอยู่ประจำ"
"ถ้าผมไม่อยู่ เธอก็เอาไปให้ผู้หญิงแซ่โจวที่ห้องทำงานห้องแรกชั้นสอง คนนั้นเป็นภรรยาผมเอง เดี๋ยวเธอจะจ่ายเงินให้คุณ"
หลินเฉิงกล่าวด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น
"เอ่อ ได้ครับ" เฉินฮุยไม่คาดคิดเลยว่า เจ้าเก้งตัวนี้ยังไม่ทันได้เริ่มเลี้ยง ก็มีคนจองคิวซื้อล่วงหน้าซะแล้ว
เนื้อเก้งมีค่ามากกว่าเนื้อหมู ขาเก้งสองข้างนี้เกือบจะครอบคลุมต้นทุนในการเลี้ยงมันได้ทั้งหมดเลยทีเดียว
"เยี่ยมเลย งั้นเธอต้องจำไว้ให้ดีนะ" หลินเฉิงย้ำซ้ำอีกรอบ
ดูออกเลยว่าอยากได้จริงๆ