กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 189 ให้ข้ากอดสักครู่
“แมวป่าน้อยหรือ?” ฮองเฮาเจียงขมวดคิ้ว
“ในจวนอ๋องเสียนนี้ จะมีแมวป่าได้อย่างไร? หน้าตาเป็นเช่นไร?”
เซี่ยหลินหยวนแววตาเปี่ยมรอยยิ้ม ท่าทางยิ้มไม่เต็ม
เขากล่าวเรียบ ๆ ว่า “ย่อมเป็นเพียง... แมวป่าน้อยที่ไม่เชื่อฟังตัวหนึ่ง”
ฮองเฮาเจียงชะงัก นางเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย สายตาคมวาวทอดลงบนใบหน้าหล่อเหลาของเซี่ยหลินหยวน
ในใจราวกับมีบางสิ่งบีบรัดไว้แน่น
นางเพิ่งเคยเห็นเซี่ยหลินหยวนเผยสีหน้าใกล้เคียงความอ่อนโยนเช่นนี้เป็นครั้งแรก
นางคิดว่าแมวป่าน้อยในคำพูดของเขาหมายถึงตัวเอง
แก้มทั้งสองข้างเผลอขึ้นสีแดงเรื่อ นางก้มหน้าลงอย่างเขินอาย