กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 188 ก็เพียงแมวป่าน้อยตัวหนึ่ง
เจาหยางเอ่ยพลางล้วงหีบแพรออกจากปลายแขนเสื้อ ยื่นให้เสิ่นหนิง
จากนั้นนางโน้มตัวเข้าใกล้ใบหูของเสิ่นหนิง เอ่ยเสียงเบาว่า “ของขวัญพบหน้าสำหรับพี่สะใภ้ในอนาคตของข้า”
“รับไว้เถิด ต่อจากนี้เจ้าก็เป็นคนของตระกูลเซี่ยของเราแล้ว”
เสิ่นหนิงรับหีบแพรนั้นมา เงยตามองรอยยิ้มสดใสของเจาหยาง แต่ในใจกลับราวกับถูกเข็มเล่มเล็กทิ่มแทง เจ็บแปลบ ๆ
เจาหยางในชาติก่อนก็ไร้เดียงสาเช่นนี้ รอยยิ้มงามดอกไม้
แต่ภายหลัง กลับจบลงเช่นนั้น
นางพยักหน้า เอ่ยเสียงเบาว่า “เจ้าค่ะ ข้ารับไว้”
เจาหยางยิ้มเต็มหน้า เบนสายตาไปยังใบหน้าของเสิ่นหว่านที่เงียบ ๆ อยู่ข้าง ๆ
เด็กสาวผู้นั้นมีใบหน้าแก้มเด็ก น่ารักยิ่งนัก