เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 359 ส่วนลึกแห่งห้วงสุญญตา
หลังจากอำลาเสวียนกงหมิง อันเล่อกลับมาที่สระเต๋าแห่งวังสุญญตาอีกครั้ง
ในทะเลแสงที่พร่าเลือน มีร่างอันบอบบางและงดงามปรากฏขึ้นมาอย่างรางๆ
อันเล่อเดินเข้าไปในส่วนลึกของสระเต๋า โดยรอบเกิดเสียงเต๋าอันลึกลับและไพเราะขึ้นเองตามธรรมชาติ ภาพประหลาดมากมายในสระเต๋าปรากฏขึ้นพร้อมกัน ราวกับกำลังต้อนรับการมาของเขา
ร่างในทะเลแสงดูเหมือนจะรู้สึกตัว นางเท้าเปล่าเหยียบบนของเหลวแห่งเต๋า ก่อให้เกิดระลอกคลื่น เท้าขาวสะอาดของนางช่างงดงามน่ามอง
แสงแยกออกเป็นสองด้าน หญิงสาวในชุดขาวยืนตัวตรง ดวงตามีแววซุกซน มุมปากแฝงความเขินอาย ดวงตาดั่งสายน้ำฤดูใบไม้ร่วง
“อันเล่อ”
หงอิ่งเสวียเรียกเบาๆ
อันเล่อยิ้มพูด “ข้าอยู่นี่”
หงอิ่งเสวียวิ่งเหยาะๆ มาตรงหน้าเขา จากนั้นหมุนตัวรอบหนึ่ง ราวกับกำลังอวดชุดใหม่ที่เนรมิตขึ้น แต่หลังจากหมุนครบรอบ นางก็ถอนหายใจ “รู้สึกว่าไม่สวยเท่าสีแดง”