เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 357 ความตายของหลิงเสียวเหยา
หลิงเสียวเหยามองอันเล่อที่ค่อยๆ เดินเข้ามาหาตน รู้สึกถึงคลังสวรรค์ที่สูญเสียการควบคุมไปเบื้องหลัง หัวใจสั่นสะท้าน ตกใจจนพูดไม่ออก
แต่เขาก็เป็นผู้บำเพ็ญที่มีชีวิตอยู่มาหลายหมื่นปี กดความกลัวไว้ ใช้จิตวิญญาณสำรวจ รีบค้นพบต้นตอ
เห็นว่าในคลังสวรรค์นับไม่ถ้วนของเขา ไม่รู้ว่าเมื่อใดปรากฏรอยกระบี่มากมาย
รอยกระบี่เหล่านี้ไม่สะดุดตา เทียบกับแสงอันสว่างไสวมหาศาลของคลังสวรรค์แล้วแทบไม่มีความหมาย ยากจะสังเกตเห็น แต่พลังกระบี่ในนั้นกลับทำให้ใจหวั่นไหว
จุดประสงค์ของรอยกระบี่เหล่านี้ไม่ใช่เพื่อทำลายคลังสวรรค์ แต่เพื่อตัดขาดความเชื่อมโยงระหว่างพวกมันกับหลิงเสียวเหยา!
“เมื่อไหร่กัน?”
ม่านตาของหลิงเสียวเหยาหดเล็กลง คิดในใจ “ตอนปะทะกันเมื่อครู่……”
หลิงเสียวเหยานึกถึงแสงกระบี่หลายสายที่อันเล่อฟันออกมาก่อนหน้า หลายสายไม่ได้ฟันถูกตัวเขา เขาคิดว่าอันเล่อเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ยาวนาน แต่ตอนนี้คิดดูแล้ว แสงกระบี่เหล่านั้นไม่ได้ฟันพลาดเลย!
อันเล่อยกกระบี่ยาวในมือขึ้น กล่าวเสียงเบา “เสียวเหยา นี่คือบทเรียนสุดท้ายที่อาจารย์จะสอนเจ้า”