เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 356 ท่านอาจารย์อัน ท่านสอนข้าดีเกินไป
อันเล่อมองหลิงเสียวเหยาตรงหน้า จิตใจไม่หวั่นไหว
เด็กหนุ่มที่เขาเคยให้ความสำคัญผู้นั้น ได้ตายไปในห้วงเวลาอันยาวนานแล้ว ผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ตรงหน้านี้ เป็นเพียงคนแปลกหน้าที่สวมคราบของ “หลิงเสียวเหยา” เท่านั้น
“ท่านอาจารย์อัน เคล็ดวิชาของท่านในหลายหมื่นปีก่อนนับว่ายอดเยี่ยมจริงๆ……”
หลิงเสียวเหยาก้าวออกไปก้าวหนึ่ง วังสวรรค์นับร้อยนับพันด้านหลังพลันเปล่งแสงจ้า วังสวรรค์แต่ละหลังอาจไม่ได้แข็งแกร่งนัก แต่เมื่อรวมกัน ก็มีพลังมหาศาลที่ทำให้ใจสั่น
เขากล่าวต่อ “แต่ตอนนี้ ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว! การเปลี่ยนแปลงของเคล็ดวิชา การวิวัฒนาการของอิทธิฤทธิ์ในหลายหมื่นปีนี้ ได้ไปถึงจุดสูงสุดใหม่แล้ว และข้า ก็คือผู้รวบรวมวิชาใหม่เหล่านี้ทั้งหมด”
“วิชาเก่าๆ ของท่านล้าสมัยไปแล้ว!”
ต่อคำพูดนี้ อันเล่อเพียงยิ้มบางๆ “ถ้าเช่นนั้น ทำไมเจ้ายังไม่โจมตีมาล่ะ?”
สีหน้าของหลิงเสียวเหยาเปลี่ยนไปเล็กน้อย
เมื่อเผชิญหน้ากับอาจารย์ในอดีต ในใจเขาก็ยังหวาดกลัวอย่างยิ่ง เงาร่างที่เคยยืนอยู่ตรงหน้าเขานั้น เหมือนภูเขาใหญ่ที่กดทับอยู่บนหัวใจ แรงกดดันนี้ แม้ผ่านไปหลายหมื่นปีก็ไม่เคยจางหาย