เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 353 จ้งสวี
ในขณะนี้ ภายในวังสวรรค์อันเป็นต้นกำเนิดของตำหนักสุญญตา เหล่าผู้อาวุโสขั้นสุญตานำโดยประมุขวังสุญญตา กลับพากันคุกเข่าต่อหน้าศิษย์ที่ดูอายุไม่ถึงยี่สิบปี
ภาพนี้นับว่าเหลือเชื่อ หมายความว่าทั้งตำหนักสุญญตายอมศิโรราบต่อคนผู้นี้
หากภาพนี้แพร่ออกไปสู่โลกภายนอก ไม่รู้ว่าจะก่อให้เกิดความปั่นป่วนมากเพียงใด ทำให้จิตใจแห่งเต๋าของผู้บำเพ็ญวังสุญญตามากมายสั่นคลอน
“ทุกท่านลุกขึ้นเถิด”
อันเล่อยิ้มอย่างอ่อนโยน ไม่เห็นท่าทีแข็งกร้าวเมื่อครู่เลย เขาค้อมกายเล็กน้อย ยกมือทั้งสองขึ้นเบาๆ ให้สัญญาณทุกคนลุกขึ้น
ปู้ซวนจื่อและคนอื่นๆ ลุกขึ้นอย่างงุนงง อยากพูดแต่ก็ชะงัก
แม้ในใจพวกเขายังมีความสงสัยมากมาย แต่ด้วยความเชื่อใจในประมุขวังสุญญตา ประกอบกับการสิ้นชีพของเหล่าผู้บำเพ็ญจากตระกูลเซี่ย พวกเขาจึงพากันคำนับอันเล่อ แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ พวกเขาก็ไม่กล้าถามอะไรตรงๆ
เต๋าอู๋หยาหันมามองพวกเขาแวบหนึ่ง กล่าวว่า “ความลับเกี่ยวกับบรรพชนนิรสูญ มีเพียงประมุขแต่ละรุ่นเท่านั้นที่ล่วงรู้ ต่อไปข้าจะอธิบายให้พวกเจ้าเข้าใจเอง แต่ตอนนี้ขอเพียงให้พวกเจ้ารู้ว่า บรรพชนนิรสูญไม่เพียงเป็นบรรพชนของวังสุญญตาเท่านั้น แต่ยังเป็นบรรพบุรุษแห่งเต๋าทั้งปวงด้วย!”
“ทั้งหกวัง สี่สำนัก และสองราชวงศ์เทพ ล้วนมีความเกี่ยวพันอันลึกซึ้งกับท่าน”