เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 339 การพบกันอีกครั้งข้ามกาลเวลาหลายหมื่นปี
บนผืนดินอันรกร้าง มองไปทางไหนก็เห็นแต่ความเสียหายย่อยยับ
พื้นดินเต็มไปด้วยรอยแยกคล้ายใยแมงมุม ดูเหมือนทอดยาวไปถึงใต้พิภพ ป่าไม้กลายเป็นถ่านสีดำสนิท แม่น้ำที่เคยไหลเชี่ยวถูกระเหยจนแห้ง เผยให้เห็นท้องน้ำที่แห้งผาก แทบไม่เห็นร่องรอยของสิ่งมีชีวิตใดๆ มีเพียงโครงกระดูกของสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งยิ่งยวด ตั้งตระหง่านในป่าเขาเหมือนหลักหลุมศพ
ต้าหวงนับหมื่นหลี่ ทั่วทั้งผืนดินล้วนเป็นเถ้าถ่าน!
เงาสีแดงปรากฏขึ้นอย่างเงียบงัน ใบหน้าของนางงดงามเกินบรรยาย แต่สีหน้ากลับเต็มไปด้วยความสับสน ในดวงตาเต็มไปด้วยความดิ้นรนและเจ็บปวด
นางลืมชื่อหงอิ่งเสวียไปแล้ว ชุดถูกย้อมสีแดงด้วยน้ำตาเลือด จึงถูกเรียกว่าชุดแดง
แม้ความทรงจำจะถูกลบ แต่ความเจ็บปวดที่เหมือนวิญญาณถูกฉีกออก ยังคงหลงเหลืออยู่ในใจของชุดแดง ไม่อาจระบาย ไม่อาจขจัด
ภูตผีชุดแดงนี้ เดินวนเวียนอย่างสับสนในอากาศเหนือต้าหวง จำได้เพียงชื่อแปลกหน้าหนึ่งชื่อ - อันเล่อ
กาลเวลาหมุนผัน ดั่งม้าขาวผ่านช่องประตู
จากผืนดินที่เงียบงันเกิดชีวิตใหม่อีกครั้ง หน่อไม้เล็กๆ ที่แข็งแกร่งแทงทะลุผืนดิน นำสีเขียวกลับคืนสู่ผืนดิน สัตว์อสูรทั้งแข็งแกร่งและอ่อนแอเริ่มกลับมาคึกคัก สืบเผ่าพันธุ์