เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 321 นักล่าปีศาจ
เจิ้นหยางสือสีเทาเงินนอนนิ่งอยู่บนโต๊ะ เงียบงัน แต่สะท้อนแสงประหลาด ทำให้จีหยุนถิงรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงแผ่นหลัง
นับตั้งแต่จีหยุนถิงได้เจิ้นหยางสือมา มันก็สูญเสียจิตวิญญาณและความสามารถในการเปลี่ยนแปลงที่มีตอนต่อสู้ กลายเป็นวัตถุไร้ชีวิต ไม่ตอบสนองต่อพลังใดๆ
แต่เดิมจีหยุนถิงคาดเดาว่า นี่เป็นเพราะมันใช้พลังทั้งหมดไปในสงครามครั้งนั้น เหลือเพียง “เถ้าถ่าน” ที่มอดดับ
แต่ดูเหมือนความจริงจะไม่เป็นเช่นนั้น?
ภายในนั้นราวกับซ่อนดวงตาเย็นชาคู่หนึ่ง กำลังจ้องมองความเคลื่อนไหวทุกอย่างของนางอย่างไร้ความรู้สึก ความรู้สึกนี้ช่างชวนขนลุกสยองเกินบรรยาย
แต่จีหยุนถิงจ้องเจิ้นหยางสืออยู่นาน มันก็ยังคงไม่ขยับเขยื้อน ทั้งไม่แสดงพลังลึกลับใดๆ ออกมา
ผ่านไปครู่หนึ่ง แม้แต่ความรู้สึกถูกจ้องมองก็ค่อยๆ จางหายไป
จีหยุนถิงหรี่ตาเรียวงาม พึมพำ “หรือว่า……เป็นเพียงความคิดของข้า?”
*