กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 304 ตำหนักรองรับสวรรค์แห่งเมืองวิมานหยก
นั่งในศาลา หน้าต่างด้านข้างเปิดกว้าง
อันเล่อรู้สึกถึงสายลมแรงปะทะใบหน้า พลางสังเกตเสวียนกงหมิงข้างกาย
ช่วงนี้ เสวียนกงหมิงไม่มีอาการป่วยเลยสักครั้ง ราวกับ “โรคจิต” ของเขาหายสนิท
ท่านหญิงซางรู้สึกซาบซึ้งต่ออันเล่อมาก คิดว่า “การรักษาทางกายภาพ” ครั้งก่อนได้ผลจริง
แต่อันเล่อรู้ดี สิ่งที่ทำให้เสวียนกงหมิงมั่นคงขึ้นคงเป็นสภาวะของพี่ใหญ่
“หรือว่า……พี่ใหญ่ยอมแพ้จริงๆ?”
อันเล่อรู้สึกผิดหวังในใจ
ไม่มีใครอยากเผชิญความจริงอันเจ็บปวด แต่ในใจเขา พี่ใหญ่ไม่ใช่คนที่ไม่มีความกล้าแม้แต่จะดิ้นรน
“น้องรอง เจ้ามองข้าด้วยสายตาแบบนั้นทำไม?”