เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 297 กระแสประวัติศาสตร์
เมื่อภาพไท่จี๋สำเร็จ ผู้ฝึกตนที่ยังไม่ได้ออกจากตำหนักใหญ่แห่งนี้ต่างตกอยู่ในความเงียบ จ้องมองม้วนภาพดำขาวที่กำลังหมุนช้าๆ ด้วยความตกตะลึง
ทุกคนไม่เข้าใจว่า “ไท่จี๋” หมายถึงอะไร แต่ภาพอัศจรรย์ตรงหน้ายังคงสร้างผลกระทบที่บรรยายไม่ถูกให้พวกเขา
ภาพไท่จี๋ที่หมุนวนเต็มไปด้วยเสน่ห์ลึกลับ แรกเห็นดูเรียบง่าย แต่ยิ่งมอง ยิ่งเห็นความมหัศจรรย์ หากก่อนหน้านี้ม้วนภาพดำขาวมีการเปลี่ยนแปลงและแยกย่อยในระดับเล็กที่สุด ในไท่จี๋ การแยกย่อยและเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ล้วนบรรลุถึงสมดุลที่สมบูรณ์แบบ
ท่านเจ้าสำนักเนี่ยนซวนจ้องมองตรงหน้าเหม่อลอย ดวงตาฉายแววหลงใหล
หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ เขาถอนหายใจพลางเอ่ยว่า “ความเรียบง่ายคือความยิ่งใหญ่ เต๋าอันสูงสุดนั้นเรียบง่ายที่สุด”
จากนั้น อาจารย์เนี่ยนซวนก็ค้อมคำนับอย่างลึกพลางกล่าวด้วยความซาบซึ้ง “ขอบคุณท่านผู้พี่ที่สั่งสอนข้า”
ในตอนนี้ อันเล่อยังไม่รู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของผู้บำเพ็ญเซียนผู้มีคิ้วยาวผู้นี้ เขาเพียงคิดว่าอีกฝ่ายเป็นอาจารย์ผู้เก่งกาจท่านหนึ่งในวังสุญญตา จึงกล่าวด้วยความนับถือ
“โจทย์ของท่านยอดเยี่ยมมาก เกือบจะทำให้ข้าพ่ายแพ้แล้ว”
คำพูดนี้เขากล่าวออกมาจากใจจริง แนวคิดทางคณิตศาสตร์ในม้วนภาพขาวดำนี้นับว่าล้ำสมัยมากในราชวงศ์ต้าโจว โดยใช้หลักการคณิตศาสตร์มหภาคเป็นโครงสร้าง ผสมผสานหลักการแคลคูลัสเบื้องต้น อินทิกรัล และสมการหลายตัวแปร นับว่าก้าวหน้ามาก