เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 296 ข่มวังสุญญตา
เมื่ออันเล่อกล่าวจบ ในพริบตาเดียว เหล่าศิษย์วังสุญญตาต่างเดือดดาล จ้องมองอันเล่อด้วยสายตาเกรี้ยวกราด
“คนโอหัง! บรรดาปราชญ์แห่งวังสุญญตามีมากมายดั่งดวงดาวบนฟ้า สุ่มเลือกสักคนสองคนก็ทำให้เจ้าพ่ายแพ้ได้!”
“ข้าว่าเด็กเพิ่งหัดพูดผู้นี้คงรู้จักแต่คุยโว”
“วังสุญญตาไม่อาจถูกดูหมิ่น! ใครจะเป็นคนแรกที่สั่งสอนมัน?”
ศิษย์วังสุญญตาในต้าโจวได้รับความเคารพนับถือมาตลอด จนเกิดนิสัยหยิ่งผยอง ส่วนใหญ่เป็นคนหนุ่มสาว เมื่อเผชิญกับการท้าทายของอันเล่อต่อหน้าผู้คน จึงไม่มีใครอดทนได้ ต่างพากันโกรธเดือด
เมื่อเห็นสถานการณ์วุ่นวายดั่งรังแตนถูกแหย่ เสวียนกงหมิงและคนอื่นๆ ก็รู้สึกขนพองสยองเกล้า
เสวียนฮุยตัวสั่นงันงก สีหน้าไม่สู้ดี “แย่แล้ว เขาทำให้วังสุญญตาโกรธจริงๆ พวกเราก็จะพลอยเดือดร้อนไปด้วย”
ชูซีขมวดคิ้ว กล่าวเบาๆ “คราวนี้น้องอันคงประมาทไป ศิษย์วังสุญญตาเก่งกว่าผู้บำเพ็ญที่มาร่วมงานเลี้ยงมาก อีกทั้งยังมีนักปราชญ์ที่ศึกษามาหลายปี มีความรู้ลึกซึ้งในด้านวิชาคำนวณและวัตถุวิเศษ”
“เพื่อรักษาศักดิ์ศรีของวังสุญญตา พวกเขาอาจจะลงมือด้วย”