เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 289 ต้าโจว
.
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ของอันเล่อ ทุกคนรู้สึกสะเทือนใจอย่างยิ่ง
จั่วหยู่มองอันเล่อด้วยความตกใจ เขาไม่คิดว่าน้องเล็กจะเป็นทายาทของเทพเจ้า และยิ่งไม่คิดว่าแม้เผชิญกับความจริงที่น่าสิ้นหวังเช่นนี้ อันเล่อก็ยังจุดประกายความมุ่งมั่น กล่าวถ้อยคำเช่นนี้ได้
“จิตแห่งเต๋าของข้าสู้น้องเล็กไม่ได้”
“น้องเล็กพูดถูก การบำเพ็ญเซียนคือการฝ่าฟันสวรรค์ แม้แต่เทพบนฟ้า ก็ไม่อาจครอบครองชีวิตพวกเราได้!”
จั่วหยู่คิดในใจ ดวงตาค่อยๆ เปล่งประกายขึ้นใหม่
สายตาของซูไต๋ตกอยู่ที่ใบหน้าของอันเล่อ เหม่อลอยชั่วขณะ ไม่อาจละสายตาไปได้
ทันใดนั้น นางก็ยิ้มบาง ดวงตางามดั่งสายน้ำฤดูใบไม้ร่วง ในใจรู้สึกมึนเมาเล็กน้อยด้วยความรู้สึก คิดในใจว่า “เมื่อถึงเวลานั้น ข้าจะยืนเคียงข้างท่านอย่างแน่นอน”
เซี่ยงเถี่ยถ่าตะลึงไปชั่วครู่แล้วหัวเราะลั่น “พูดได้ดี! เทพเจ้าก็อย่างไร? ข้าจะเอาให้อยู่!”