เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 281 อันเล่อผู้ถือกระบี่
เมื่อเห็นตัวอักษรสองตัวบนวัง ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นสีหน้าเปลี่ยนไป จิตใจได้รับความสะเทือน
หลินเจาตาเหม่อลอย พึมพำอย่างไม่อยากเชื่อ “สุญญตา……นี่หรือว่าวังแห่งนี้ คือวังสุญญตา?”
“แล้วมันเกี่ยวข้องอะไรกับวังสุญญตาของพวกเรา?”
ในใจอันเล่อเต็มไปด้วยความสงสัย ก็มีความกังขาคล้ายกัน
หลินเจายังไม่อยากเชื่อ พูดกับตัวเอง “บางทีอาจเป็นความชอบแปลกๆ ของผู้อาวุโสวังสุญญตาบางท่าน ที่มาถึงสถานที่โบราณนี้แล้วเปลี่ยนตัวอักษรบนป้ายเป็นสุญญตา?”
“หรืออาจมีคนสร้างวังนี้เลียนแบบโครงสร้างของวังสุญญตา หรือบางทีอาจเป็นเพียงความบังเอิญ……”
สีหน้าเขาเลื่อนลอย ตรรกะสับสนเล็กน้อย แต่อันเล่อเข้าใจได้ดี
เรื่องนี้ช่างน่าตกใจเกินกว่าจะคาดคิด หากสถานที่โบราณแห่งนี้คือวังสุญญตาที่แท้จริง แล้วสำนักที่พวกเขาสังกัดอยู่คืออะไรกัน?
อันเล่อพินิจพิเคราะห์วังแห่งนี้อย่างละเอียด ความสูงใหญ่โอ่อ่าเกินจินตนาการของคนทั่วไป แค่ประตูวังก็ต้องแหงนคอมองถึงจะเห็นยอด บันไดที่ดูคล้ายทองคล้ายหยกแต่ละขั้นสูงเกือบครึ่งตัวคน ราวกับเป็นสิ่งก่อสร้างสำหรับยักษ์