เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 273 น้องเล็กยินดีต้อนรับกลับบ้าน
หลังจากที่ไท่อาที่ควบคุมร่างแม่ทัพอันดับหนึ่งถูกขับไล่ สีหน้าของนักพรตหนุ่มมีรอยแดงระเรื่อผุดขึ้นเล็กน้อย
ในการต่อสู้กับร่างแท้ของไท่อาก่อนหน้านี้ เขาก็ได้รับบาดเจ็บไม่เบา จึงไม่ได้พยายามกักตัวอีกฝ่ายไว้
เขารู้ว่าสิ่งที่ไท่อาหวาดกลัวไม่ใช่ตัวเขา แต่เป็นสหายสองท่านที่กำลังจะมาถึง
“น่าเสียดาย……”
นักพรตหนุ่มลูบคางที่ไร้หนวด ถอนหายใจในใจ “เรื่องนี้ไท่อาเป็นฝ่ายผิด ศิษย์วังสุญญตาของเราลงมือก่อน แม้จะทำลายร่างแม่ทัพอันดับหนึ่งนี้ เขาก็ไม่กล้าว่าอะไร”
คิดถึงตรงนี้ นักพรตหนุ่มก้มหน้ามองอันเล่อที่อยู่หลังกู่ซานซานด้วยความสนใจ
“เด็กคนนี้มีอะไรพิเศษกันแน่ ถึงทำให้ไท่อาเกิดจิตสังหารรุนแรงถึงเพียงนี้?”
“ข้าลองทำนายดูสักตา!”
นักพรตหนุ่มใช้นามว่าปู้ซวนจื่อ ย่อมเชี่ยวชาญการทำนาย แต่เขายังไม่ทันจะเริ่มคำนวณ กู่ซานซานเบื้องล่างก็เงยหน้าน้อยมองเขา พูดอย่างไม่เกรงใจ