เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 263 กรรมของมนุษย์
ภายในเมืองหลวงแคว้นหลิว
ความมืดหนาทึบปกคลุมเมืองที่เต็มไปด้วยผีดิบอย่างเงียบงัน แผ่ความกดดันหนักอึ้ง ราวกับหมึกดำข้น บดบังชีวิตชีวาดั้งเดิมของเมืองนี้
ท่ามกลางซากปรักหักพัง ทุกสิ่งเหี่ยวเฉา เห็นบ้านเรือนพังทลายทั่วไป ผีดิบนับไม่ถ้วนเดินเซื่องซึมด้วยดวงตาว่างเปล่า
ผีดิบสูญเสียความทรงจำในยามมีชีวิต สูญเสียประสาทสัมผัสของความเป็นมนุษย์ ไร้การรับรู้ ไม่รู้สึกเจ็บปวด ไม่รู้สึกหิว เหลือเพียงความยึดติดริบหรี่ หากไม่มีแรงภายนอกมากระทบ พวกมันคงเดินวนเวียนไร้จุดหมายเช่นนี้ไปจนถึงวาระสุดท้ายของกาลเวลา
หากมองในแง่หนึ่ง นี่ก็เป็นความเป็นอมตะรูปแบบหนึ่ง
ทันใดนั้น พลังเลือดอันเดือดพล่านพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า ราวกับดวงอาทิตย์ดวงน้อยลอยขึ้นกลางอากาศ ฉับพลันส่องสว่างครึ่งท้องฟ้า ดึงดูดสายตาผีดิบมากมาย จนบางตาต้องบอด
และที่แกนกลางของดวงอาทิตย์น้อยนั้น คือศีรษะล้านที่สะท้อนแสง
เปล่งประกายวับวาวใต้แสงพลังเลือด!
ผู้ที่ปลุกพลังเลือดบุกเข้าเมืองผู้นี้ ก็คือทูหยวนอู่