เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 262 สื่อขู่อย่าดูหมิ่น
ยามราตรี
ในป่าลึก เงียบสงัดไร้ผู้คน มีเพียงเงาต้นไม้ประหลาดซ้อนทับกัน ในความมืดดูราวกับกรงเล็บปีศาจ
แคว้นหลิวเกิดภัยแล้ง ประชาชนตกอยู่ในความอดอยาก แม้แต่เปลือกไม้อ่อนก็กลายเป็นอาหาร หลังจากสามัญชนหลายคนบำเพ็ญวิชาเซียนมนุษย์ ร่างกลายเป็นผีดิบ แม้จะไม่รู้สึกหิว แต่ความหมกมุ่นในอาหารยังคงฝังลึกในวิญญาณที่ชาด้านของพวกเขา
คนที่ไม่เคยหิวจนเกือบตาย จะไม่มีวันเข้าใจความรู้สึกนั้น
ดังนั้นต้นไม้ส่วนใหญ่ถูกลอกเปลือก มีรอยฟันของผีดิบ ดูยิ่งประหลาดน่าขนลุก
ในป่า ร่างสีเทาพุ่งผ่านดุจสายฟ้า เร็วเหลือเกิน แต่กลับซ่อนตัวได้ดีเยี่ยม ไม่มีเสียงใดๆ แม้แต่สัตว์ป่าก็ไม่อาจรับรู้การผ่านมาของผู้แข็งแกร่งผู้นี้
ในเวลาเดียวกัน เชือกทองคำบินมาแต่ไกล เก็บเข้าแขนเสื้อของเขา
คือสื่อขู่ หนึ่งในแปดทุกข์แห่งธุลี
แต่ตอนนี้ใบหน้าของสื่อขู่ไม่ได้สงบนิ่งเหมือนแต่ก่อน กลับแสดงความหนักใจอย่างหาได้ยาก