กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 255 แม่
แม้เยี่ยหลิงเอ๋อร์จะดูไร้เดียงสาในหลายด้าน แต่แท้จริงแล้วนางฉลาดล้ำ เพียงไม่กี่คำก็คาดเดาความจริงอันโหดร้ายนองเลือดได้
นางรู้สึกหมดหนทาง สุดท้ายถอนหายใจพลางกล่าว “ศิษย์น้อง ข้าอยากกลับบ้านแล้ว”
อันเล่อลูบศีรษะนางเพื่อปลอบประโลม
เยี่ยหลิงเอ๋อร์ไม่อยากอยู่ในราชวงศ์ต้าไท่ อันเล่อเองก็ไม่อยากอยู่ในที่อันตรายเช่นนี้
น่าเสียดายที่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา
“พักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ยังต้องออกรบอีก”
ในเต็นท์มีเตียงเพียงหนึ่งหลัง แต่ด้วยร่างกายของอันเล่อในตอนนี้ สามารถใช้การบำเพ็ญแทนการนอนได้แล้ว จึงยกเตียงให้เยี่ยหลิงเอ๋อร์
ศิษย์พี่หลับตาลง ไม่นานก็หลับใหล
อันเล่อรอจนถึงตีสอง แล้วเปิดแผงควบคุมเหมือนเช่นทุกวัน