เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 250 ดับสติปัญญา เพิ่มพูนความโกรธและความชั่วร้าย
ราตรีมืดมิด ดั่งหมอกควันปกคลุม
เปลวไฟลุกลามโหมกระพือ ส่องสว่างใบหน้าเขลาและเฉยชาของชาวบ้าน ในอากาศแลเห็นประกายคมวาบของอาวุธ เลือดร้อนระอุปะทะกับร่างผีดิบอันเน่าเปื่อย
เสียงตะโกนด้วยความโกรธ เสียงครวญคราง เสียงคำรามน่าสะพรึงกลัวผสมปนเปกัน ถูกกลบด้วยเสียงลมหนาวเย็น
ท่ามกลางความวุ่นวายของสงคราม จู่ๆ ก็มีร่างบางที่ดูอ่อนแอลอยขึ้นสู่อากาศ ดึงดูดสายตาของทุกคนในทันที
เห็นชายหนุ่มผู้นั้นกางมือออก ราวกับมีแสงและความร้อนมหาศาลพุ่งออกจากฝ่ามือ ก่อตัวเป็นดวงอาทิตย์ดวงน้อยกลางอากาศ ทำให้ป่าเขามืดมิดสว่างราวกับกลางวันในพริบตา
ผีดิบทุกตนที่ถูกแสงสว่างครอบคลุม ผิวหนังเน่าเปื่อยก็ลุกเป็นเปลวไฟสีแดงดั่งเลือด
ควันดำเหม็นเน่าลอยคลุ้ง ร่างผีดิบค่อยๆ ละลายและมอดไหม้ในกองเพลิงสีเลือด
แม้จะเป็นเช่นนั้น ก่อนที่จะกลายเป็นเถ้าถ่านโดยสิ้นเชิง พวกมันก็ยังคงพุ่งเข้าใส่ผู้คนที่มีชีวิตอย่างบ้าคลั่ง เบ้าตาว่างเปล่าเต็มไปด้วยความเกลียดชังต่อผู้มีชีวิต
“ท่านลวี่ออกโรงแล้ว!”